Nawrócenie i pokuta

Wezwanie do nawrócenia jest punktem kulminacyjnym dzisiejszej liturgii słowa. W pierwszym czytaniu słyszymy historię powołania Mojżesza na wodza narodu izraelskiego, do wyprowadzenia go z niewoli egipskiej, do nawrócenia się do Boga. Wyjście narodu wybranego jest obrazem oderwania się od drogi złych przyzwyczajeń, oddawania czci innym bożkom i wybrania drogi nawrócenia się do Boga, jaką w czasie Wielkiego Postu powinien obrać każdy chrześcijanin.

Na kartach Ewangelii często pojawia się temat Bożej cierpliwości wobec grzesznika, czekania na nasze nawrócenie i nieustannego oczekiwania na nasz powrót. Może zastanawiamy się, dlaczego i po co Ewangelia tak często nam o tym przypomina a odpowiedź jest prosta, musimy pamiętać, że Bogu na nas zależy, że to Jego miłość do nas sprawia, że On nieustannie na nas czeka i jeszcze jedno musimy wiedzieć, że „Bóg nie chce śmierci grzesznika, lecz aby się nawrócił i żył”. Jednakże człowiekowi tak trudno w to uwierzyć, tak trudno uwierzyć w bezinteresowną miłość, w to że Ktoś pragnie dla nas szczęścia, że Ktoś życzy nam dobrze. Bowiem w relacjach między ludźmi we współczesnym świecie jest zupełnie odwrotnie: kochając oczekujemy czegoś w zamian, nie potrafimy cieszyć się szczęściem innych, cieszymy się jak coś komuś się nie udaje. I takich przykładów można by tu przytoczyć wiele, ale w dzisiejszej Liturgii słowa słyszymy coś innego, słyszymy że Bogu zależy na nas, na naszym życiu. I dlatego On ciągle czeka, daje nam kolejną szansę poprawy, drogę powrotu do Niego, Bóg nie zraża się naszymi upadkami, naszym lekceważeniem, niewiarą. I przed tym przestrzega nas Chrystus w dzisiejszej Ewangelii: „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie!“. Dlatego, aby tego uniknąć w swoim życiu musimy dokonać właściwego wyboru, wyboru Boga.

Czas Wielkiego Postu w którym obecnie trwamy jest do tego doskonałą okazją, jest czasem kiedy możemy nawrócić się do Boga, przyjąć Jego miłość i zacząć przynosić owoce. Przypowieść o ogrodniku i drzewie figowym pokazuje, że Chrystus nie czeka na nasze decyzje biernie, bo za bardzo Mu na nas zależy, On osobiście angażuje się w sprawę naszego nawrócenia. Bóg umieścił w człowieku wielkie zdolności do czynienia dobra. Każdy z nas jest jak to ewangeliczne drzewo figowe, zdolne wydać owoc. Jednak wiemy, że drzewo może żyć dla siebie i nie musi troszczyć się o owoce. Jemu owoc nie jest potrzebny, dla drzewa wystarczy troska o zdrowe korzenie, mocny pień. Dla drzewa owoce nie są potrzebne, owoce są dla innych. Często tak jest z naszym życiem, żyjemy wyłącznie dla siebie, wyjaławiamy ziemię, żyjemy kosztem innych, nie dając w zamian za to nic. I przed taka postawą przestrzega nas Chrystus, takiej postawy On nie toleruje. Jak ogrodnik wycina nieurodzajne drzewo, tak Bóg wycina i odrzuca człowieka nie żyjącego dla innych. Ludzie „nieużyteczni“ to znaczy nie żyjący dla innych, zostaną przez Boga odrzuceni, wycięci jak nieurodzajne drzewa figowe. Taka będzie miara w dniu sądu ostatecznego, bo tylko Ci którzy dali Mi jeść, gdy byłem głodny, przyodziali, gdy byłem nagi, przyjęli Mnie, gdy byłem przybyszem otrzymają nagrodę życia wiecznego.

Dlatego dzisiaj, w tą trzecią już niedzielę Wielkiego Postu mamy kolejną szansę, aby się nawrócić, aby odwrócić uwagę od siebie i zacząć zauważać ludzi żyjących dookoła, aby przestać zajmować się tylko sobą, aby spróbować zająć się tymi którzy mnie potrzebują a wówczas zaczniemy wydawać owoce, zaczniemy stawać się drzewem urodzajnym i umiłowanym przez Pana.

Pustynia i kuszenie – 10 marzec 2019

Pierwsza niedziela Wielkiego Postu wprowadza nas w chwile głębokiego skupienia i otwiera „bramy” pustyni, dokąd Jezus „był zaprowadzony przez Ducha“.
Biblijna pustynia to szczególne i uprzywilejowane miejsce. Izraelici wędrowali przez pustynię do Ziemi Obiecanej czterdzieści lat. Przez tę samą pustynię przemaszerował Prorok Eliasz w drodze do świętej góry Horeb w ciągu czterdzieści dni. Jan Chrzciciel od młodości spędzał czas na pustyni. Również Jezus ukazuje nam jak ważne i szczególne jest to miejsce. Spędził tam czterdzieści dni.  Jednak dla Jezusa nie jest to miejsce jałowe, miejsce samotności, czy utrudzenia, ale jest to miejsce wielkiego pragnienia Boga i wielkiej z nim zażyłości. I jest to też miejsce największej duchowej walki jaką stoczył, będąc kuszony przez diabła.

Okres Wielkiego Postu jest dobrą okazją, by zatrzymać się nieco, zastanowić nad sobą i udzielić odpowiedzi na pytania, które kryją się w głębinie serca. Lektura Ewangelii wskazuje takie miejsce. To właśnie pustynia, gdzie udał się Jezus, aby modlić się i pościć, i przygotować do publicznej działalności, czyli do najważniejszego etapu swojego życia.

Wiemy doskonale, że pustynia to miejsce wymagające odwagi i zaparcia się siebie. To miejsce, gdzie nie ma się gdzie schronić. Gdzie jesteśmy dobrze widoczni, pomimo że nie ma zasięgu i telefon do niczego się nie przyda, ale gdzie tak naprawdę możemy być sobą. To miejsce szczególnej obecności Boga, bo lubi pustynię, a zatem to także miejsce osobistego z nim spotkania. Jednak jest to też miejsce, gdzie łatwo być narażonym na głód, zwątpienie i zniechęcenie. Wtedy, jak podaje dalej czytanie, przystępuje do akcji diabeł, starannie dobiera pokusy i wykorzystując słabość chwili, chce złamać wiarę i odciągnąć od Boga. Powtórka z raju.

Wyjść na pustynię, zmierzyć się z panującymi warunkami i na dodatek podjąć post, było dla Jezusa przedsięwzięciem ryzykownym i bardzo niebezpiecznym. Jezus doświadczył trudów pustyni w całej pełni. Doświadczył głodu i osłabienia. W takiej to sytuacji wkroczył pewny siebie kusiciel. Wypatrzył odpowiedni moment, by tym skuteczniej zaatakować Boga–Człowieka i misję otrzymaną od Ojca.

Co dla nas? Próba i pokusa. Często słyszymy taki zarzut: skoro Bóg cię kocha, to dlaczego cierpisz? Dlaczego nie możesz znaleźć pracy lub że masz mało pieniędzy? Dlaczego rozpadła się twoja rodzina lub przeżyłeś zawód? Dlaczego?

Dzisiejsze doświadczenie Jezusa może stać się dla nas umocnieniem, że w chwilach pokus i doświadczeń nie jesteśmy sami. Jest z nami Chrystus! Ten z pustyni. Ten doświadczany i kuszony. I ten zwycięski. Pamiętajmy, że Jezus odniósł zwycięstwo nie tylko dla siebie, ale i dla ciebie. Dla wszystkich. Trwajmy w nim a zwyciężymy.

Na zakończenie można powiedzieć, że pokusa, z drugiej strony, daje okazje do podjęcia decyzji. Kogo wybieram, komu zaufam, komu powierzę swoje życie? Pamiętajmy, że szatan ma nad nami tyle władzy, na ile mu jej udzielimy i na ile damy mu przyzwolenie, aby ingerował w życie. Niech będą dla nas pomocą i nadzieją dzisiejsze czytania, które są Dobrą Nowiną, że jesteśmy na drodze zabawienia i że „wzywając imienia Pańskiego“, podejmując decyzję wiary i zaufania Bogu, możemy przezwyciężyć pokusy i próby podsuwane nam przez złego.

Siostra Ines Homa CSSE

„W mocy Bożego Ducha”

Program duszpasterski 2019 Kościoła w Polsce

Zapraszamy na Mszę Świętą na godzinę 11:30 i bezpośrednio po niej na drogę krzyżową sprawowaną w kościele Świętego Antoniego na ulicy İstiklal 171 (Beyoğlu), a po niej na kawę lub herbatę. Parafian zachęcamy do ubogacenia stołu deserowego, aby goście odwiedzający nasz kościół, mogli poczuć się w nim jak w domu.

1 Niedziela Wielkiego Postu (Rok C): I czytanie: Pwt 26,4-10; Psalm: 91; II czytanie: Rz 10,8-13;
Ewangelia: Łk 4,1-13

Wielki Post – praktyki pokutne

Rozpoczął się okres Wielkiego Postu. Ewangelia wzywa do praktyk pokutnych w tym okresie. Należą do nich modlitwa, post i uczynki miłosierdzia.

Droga Krzyżowa

Nabożeństwa Drogi Krzyżowej sprawowane będą w następującym porządku

Kościół Świętego Antoniego:

  • piątki, po mszy świętej o godzinie 19.00 – w języku tureckim,
  • soboty 18.00 – w języku angielskim,
  • niedziele, po mszy świętej o 11.30 – w języku polskim.

Polonezköy:

  • w soboty 18:00 (pol).

Post

W piątki osoby powyżej 14. roku życia obowiązuje wstrzemięźliwość od spożywania mięsa, chyba że w danym dniu przypada jakaś uroczystość liturgiczna (patrz KPK, kanon 1251).

 

6 marca – Środa Popielcowa

Środa Popielcowa rozpoczyna okres Wielkiego Postu. W tym dniu, w czasie Mszy dokonuje się obrzędu posypania głowy popiołem. Akt ten symbolizuje ułomność i przemijalność człowieka, jest znakiem żałoby i pokuty.

Porządek nabożeństw

Święty Antoni (Istiklal Cad.) – 8.00 (ang) i 19.00 pm (tur)

Katedra (Harbiye Mahallesi, Cumhuriyet Cad. 127/A, 34373 Şişli) Najpierw będzie sprawowane nabożeństwo pokutne i sakrament pojednania – 18.00; następnie Msza święta – 19.00

Tego dnia obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post co do ilości (tylko jeden posiłek do syta). Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście ścisłym – osoby pomiędzy 18. a 60. rokiem życia.

Jak co roku, w niedzielę następującą po Środzie Popielcowej, na mszy świętej po polsku (10 marca, 11.30) powtórzony zostanie obrzęd posypania popiołem, dla tych, którzy nie będą mogli wziąć udziału we środę.

 

17 lutego

W niedzielę 17 lutego msza święta będzie sprawowana jak zwykle w dolnej kaplicy o 11.30.

Program Mszy świętych w okresie Narodzenia Pańskiego

24 grudnia 2018 - PasterkaŚwięty Antoni20.00 Kolędy; 21.00 Msza Święta (EN/IT/TR)
Büyükdere 20.00
Polonezköy 21.30(PL/TR)
25 grudnia 2018 - Boże NarodzenieŚwięty Antoni
11.30 (PL); 10.00 (EN); 19.00 (TR)
Büyükdere 11.00; 18.30 (IT/EN)
Polonezköy 18.00 (PL/TR)
26 grudnia 2018 — Świętego SzczepanaŚwięty Antoni8.00 (EN); 19.00(TR)
Yeşilköy11.00 (TR)
29 grudnia 2018Polonezköy 18.00
30 grudnia 2018 - Świętej RodzinyŚwięty Antoni 11.30 (PL); 10.00 (EN); 18.00 (TR)
Büyükdere11.00 (IT/EN)
31 grudnia 2018 — Wigilia Nowego RokuŚwięty Antoni19.00 (EN/IT/TR)
1 stycznia 2019 — Bożej RodzicielkiŚwięty Antoni11.30 (PL); 10.00 (EN); 19.00 (TR)
Büyükdere 18.30 (IT/EN)
Polonezköy 18.00 (PL/TR)
5 stycznia 2019Polonezköy18.00 (PL/TR)
6 stycznia 2019 -Objawienie PańskieŚwięty Antoni 11.30 (PL); 10.00 (EN); 19.00 (TR)
Büyükdere 11.00 (IT/AN)

9.12 – brak polskiej mszy

Drodzy parafianie i goście, w dniu 9.12 nie będzie sprawowana msza święta w języku polskim w dolnym kościele.

Zapraszamy na msze święte do głównego kościoła:

10.00 – po angielsku
11.30 – po włosku
19.00 – po turecku

 

25.11 i 2.12 – brak polskich mszy

Drodzy parafianie i goście, w dniach 25.11 i 2.12 nie będą sprawowane msze święte w języku polskim w dolnym kościele.

Zapraszamy na msze święte do głównego kościoła:

10.00 – po angielsku
11.30 – po włosku
19.00 – po turecku

 

18 listopada – Modlitwa za zmarłych na cmentarzu w Feriköy

Trwa listopad, który w tradycji Kościoła jest miesiącem modlitwy za zmarłych. Odwiedzamy cmentarze, wspominamy i modlimy się za zmarłych. Pamiętając o zmarłych z naszych rodzin, zmarłych krewnych, przyjaciołach, dobrodziejach, poległych żołnierzach i innych zmarłych pogrzebanych na cmentarzach w Turcji i w innych krajach pragniemy odprawić mszę świętą i odmówić różaniec. Zapraszam wszystkich parafian i gości do wspólnej modlitwy.

W naszym mieście cmentarz katolicki, na którym są też groby Polaków, w tym franciszkanina ojca Romualda Filonowicza, organizatora parafii personalnej dla Polonii, znajduje się w Stambule na Feriköy. Msza święta zostanie odprawiona w kaplicy cmentarnej.

Termin:                   18 listopada 2018 r., niedziela
Godzina:                 11.30
Adres cmentarza: Feriköy Mezarlığı: Tayyareci Fehmi Sok. No: 1/9 (wysiadając z metra na Osmanbey kierować się na Rumeli çıkışı — nie Pangaltı)

11 listopada – 100-LECIE NIEPODLEGŁOŚCI

Duszpasterstwo Polonijne wraz ze Stowarzyszeniem Polonii w Stambule zapraszają wszystkich Rodaków, ich Rodziny, Przyjaciół i Gości na obchody Święta 100. Rocznicy Odzyskania  Niepodległości.

W programie obchodów: msza święta w intencji ojczyzny, program artystyczny, wspólne odśpiewanie hymnu państwowego i bufet.

Data:

  • niedziela, 11 listopada 2018

Lokalizacja i czas:

  • 11.30 msza święta: Kościół Świętego Antoniego, kaplica na dole (przy ulicy İstiklal 171)
  • 13.00 program artystyczny i bufet: Salon Świętego Franciszka  (w podziemiach kościoła)

Zapraszamy do udziału w uroczystości i wzbogacenia bufetu o polskie smakołyki.