Drogi i myśli Boże—25 Niedziela Zwykła

Choć człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga, to jednak daleki jest od poznania myśli Bożych i zrozumienia celów i metod Jego działania. Zauważył to już prorok Izajasz i obrazowo wytłumaczył w słowach: bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje nad waszymi drogami i myśli moje nad myślami waszymi. Odległość ogromna i zdawać by się mogło, że nie do pokonania, ale Syn Boży po to właśnie przyszedł na ziemię, aby przybliżyć ją do nieba. I jak niegdyś w raju, Bóg i człowiek przechadzając się w cieniu drzew, omawiali sprawy stworzenia, tak i teraz, mogli się ponownie porozumieć i zrozumieć. Continue reading

Podwyższenie Krzyża Świętego – 24 niedziela zwykła

Księgi Liczb podaje, że w wędrówce do ziemi obiecanej, kara spotkała Izraelitów, którzy z dnia na dzień stawali się coraz bardziej niecierpliwi i krnąbrni. Bóg zesłał na nich jadowite węże. Ukąszeni umierali. Ci, którzy pozostali przy życiu, przerażeni, poprosili Mojżesza o wstawiennictwo. Pan kazał mu sporządzić węża z brązu i umieścić go na palu. Ukąszonemu wystarczyło spojrzeć na węża, żeby móc wyzdrowieć. Continue reading

Sztuka upominania—23 Niedziela Zwykła

Generalnie nie lubimy upomnień. Nawet jeśli ktoś czyni to w sposób taktowny. Upomnienie jest postrzegane jako swego rodzaju „zamach na wolność myślenia i działania”. Upomnienie jest tematem czytania z Księgi proroka Ezechiela. Autor otrzymał od Boga bardzo trudne zlecenie: Nie dość, że musiał zapowiadać Izraelitom niezbyt przyjemne wydarzenia, to dodatkowo Bóg obarczył go zadaniem upominania grzeszników. Boży nakaz nie przewiduje wyjątków: grzech każdego nieupomnianego winowajcy spadnie na głowę proroka. Być sumieniem narodu to trudne i niewdzięczne zadanie. Continue reading

Klucze czyli władza i posługa—21 Niedziela Zwykła

Wiele miast szczyci się tym, że posiadają własne symboliczne „klucze”. Symboliczne „klucze do kościoła” otrzymuje proboszcz i biskup. Swoje „klucze” mają szkoły, urzędy… Są też klucze Piotrowe, takie jak w herbie Watykanu: jeden złoty otwierający skarbnicę boskich łask i jeden srebrny do duchowej mądrości i odkrywania prawdy. Continue reading

Wielki znak na niebie—Wniebowzięcie NMP

Coraz więcej ludzi pragnie mieć w swoim domu ikonę Maryi. Najlepiej, aby była ona napisana według prawideł Kościoła Wschodniego. Czy jest to swego rodzaju moda? Jeśli nawet, to czy nie jest to ustawiczne pragnienie człowieka, aby być blisko Bogarodzicy? Continue reading

Pożądany skarb—17 Niedziela Zwykła

Przypowieść o skarbie ukrytym w roli, to nowe rozważanie na niedzielny poranek. Jak namówić współczesnego odbiorcę do radykalnego naśladowania Chrystusa? Czy Królestwo Boże nadal pozostaje skarbem dla XXI wieku? Sprzedać, co się ma, aby kupić kawałek „podłej” ziemi lub z dawna poszukiwaną perłę. Continue reading

Zboże i chwast—16 Niedziela Zwykła

“Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc się wziął na niej chwast?” Pytanie, które niegdyś postawili Jesusowi uczniowie do dzisiaj zaprząta głowy wielu. „Dlaczego dobrzy i źli mają żyć razem? Czy nie lepiej byłoby sprawiedliwie ich rozdzielić? Wtedy źli nie przeszkadzaliby dobrym, a na świecie żyłoby się lepiej”. Czyżby? Tajemnica dobra i zła ukryta jest w ludzkich sercach. I jakże często człowiek zły się nawraca, a dobry wchodzi na drogę zła. Continue reading

Przyjdźcie do mnie—14 Niedziela Zwykła

„Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.” Tymi słowami rozpoczyna się dzisiejsza ewangelia, która jest hymnem pochwalnym pod adresem Boga Ojca, wygłoszonym w duchu radości przez Jego Syna, Jezusa Chrystusa. Ów hymn można także nazwać jego modlitwą. Pozostaje tajemnicą, o jakich „rzeczach ukrytych” wspomina, ale pewne jest, że wywyższony jest człowiek pełen prostoty. Do życia miłości z Bogiem wezwani są ludzie prości, pokorni i ubodzy. Oni zostaną pokrzepieni. Continue reading

Niedziela 7 – Pełnia władzy – Wniebowstąpienie Pańskie

„Życzę ci, byś osiągnął niebo”, rzadko kiedy słyszymy te słowa jako życzenia urodzinowe czy świąteczne. Wydaje się że niebo coraz częściej nie kojarzy nam się z realną rzeczywistością czy tchnącą tęsknotą perspektywą. Wybieramy doczesność, nie troszcząc i nie pytając się o jutro. Wobec takiej niewiary i kończącej to życie beznadziei, Chrystus jawi się dzisiaj jako ten, któremu została przekazana pełnia władzy, na ziemi jako i na niebie. On jest Panem wszechświata. Od kwarków po galaktyki. Jezus Chrystus, jako jeden z nas, ludzi, wstępuje do nieba, by zasiąść po prawicy Ojca, pełen mocy i chwały. O, jak pięknie, brzmią słowa tej starej prawdy w uszach człowieka, w początkach XXI wieku!  Continue reading