Rozważania

Droga i Życie – 5 Niedziela Wielkanocna

Diakonia oznacza służbę, a diakon, to ten który służy. W codziennym życiu Kościoła mamy wiele diakonii, np.: diakonię liturgiczną, diakonię muzyczną, diakonię miłosierdzia, czy diakonię misyjną itp. Można powiedzieć, że nie ma Kościoła bez służenia. O wyborze pierwszych diakonów jest mowa w Dziejach Apostolskich. Stało się tak w wyniku pewnych konfliktów powstałych wskutek rosnącej liczby chrześcijan. Wówczas apostołowie podjęli decyzję, aby spośród chrześcijan wybrać siedmiu mężczyzn „cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości”. Wybrano pierwszych siedmiu diakonów, których zadaniem było nieść pomoc potrzebującym. Wśród nich był Szczepan – pierwszy, który poniósł śmierć męczeńską za wiarę w Chrystusa. Continue reading…

Pasterz i Brama – 4 Niedziela Wielkanocna

Przemówienie Piotra miało ogromną moc, ponieważ mieszkańcy Jerozolimy „przejęli się do głębi serca” jego słowami na temat Jezusa jako Pana i Mesjasza. Wzruszeni nauką Żydzi proszą o pomoc Apostoła i dowiadują się, że mają czynić pokutę, ochrzcić się i przyjąć dary Ducha Świętego. Pokuta (nawrócenie) jest pierwszym krokiem ku Bogu. Drugim krokiem jest wyznanie wiary i zjednoczenie się z Jezusem. Trzecim krokiem jest chrzest i przyjęcie darów Ducha. Continue reading…

Źródło wody żywej

Starotestamentalny obraz wędrówki ludu wybranego przybliża symbol wody, która daje życie. Bóg lituje się nad spragnionymi Izraelitami i przez pośrednictwo Mojżesza dobywa wodę ze skały Horebu. Skała ma tu znaczenie symboliczne – oznacza Boga Zbawcę. Jednak miejsce to, zwane Massa i Meriba, pozostało pamiątką kłótni i wystawiania Boga na próbę.

 
Ewangeliczny obraz bezpośrednio nawiązuje do wody. Spotkanie Jezusa z Samarytanką w pewnym sensie przypomina starotestamentalne miejsce przy Horebie. Jednakże oboje prowadzą bardzo spokojny i rzeczowy dialog. Pomimo dysonansu między Żydami a Samarytanami, między Chrystusem a ową kobietą nie ma ani kłótni, ani sprzeczki. Niewiasta rozumie słowa Pana w znaczeniu czysto naturalnym. Jednakże propozycja otrzymania „wody żywej” skłania ją do głębszej refleksji. W efekcie Jezus daje się jej poznać jako Mesjasz – źródło wody żywej.

 

„Wierzę w Syna Bożego”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce

Mój Syn umiłowany, słuchajcie Go!

Niezwykłą łaską Bóg obdarzył Abrahama – uczynił go ojcem ludu wybranego. Jednocześnie otrzymał on obietnicę ciągłego błogosławieństwa, a przez ten fakt Abraham i jego potomstwo stali się błogosławieństwem dla wszystkich narodów świata. Ta obietnica spełniła się ostatecznie w czasach mesjańskich. Continue reading…

Wy jesteście światłem świata

Od samego początku życia w Bogu chrześcijaninowi towarzyszy światło. Szczególnie ukazane jest to podczas sakramentu chrztu – świecę zapala się od paschału oraz przy pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej – trzymając zapaloną świecę, dziecko wyznaje wiarę. Światło towarzyszy także podczas liturgii pozostałych sakramentów. Continue reading…

Światło na oświecenie pogan

2 lutego obchodzimy Święto Ofiarowania Pańskiego, które upamiętnia ofiarowanie dzieciątka Jezus w Świątyni Jerozolimskiej w czterdziestym dniu po jego narodzeniu. Na liturgii gromadzimy się przynosząc ze sobą świecę—gromnicę. Ofiarowanie Jezusa jest wynikiem ciągłości tradycji według prawa mojżeszowego. Continue reading…

Świąt nadszedł już czas…

„Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo.” (Gal 4:4-5)

 

Dziś jest ten dzień, w którym Zbawiciel przyszedł na ziemię. Dziś życie narodziło się dla nas. Dziś światłość niezwykła rozbłysła nad światem. Cóż za radość, Siostry i Bracia, zstępuje do naszych serc? Czyż może być w nim miejsce jeszcze na smutek? Continue reading…