Rozważania

Niewiasta czyli słońce, księżyc i korona – 13 sierpnia 2017

Maryja nie tylko króluje w niebie, Ona również modli się razem z nami. Jej hymn uwielbienia od tylu wieków swą głębią urzeka rzesze wyznawców Chrystusa. Jest naszym codziennym pokarmem w liturgii Ludu Bożego. „Nadszedł czas.., abym Ciebie, swą Matkę, wziął do siebie. Jak, będąc łaski pełna, na pełniłaś radością ziemię i jej mieszkańców, tak uraduj i niebo!” (św. German z Konstantynopola).

Ufni we wstawiennictwo Bogurodzicy Dziewicy, polecamy Jej nas samych i tych wszyskich, którzy proszą nas o modlitewne wsparcie.

„Idźcie i głoście”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce 2017

Zapraszamy na niedzielną eucharystię sprawowaną jak zwykle o godzinie 11:30 w kościele Świętego Antoniego na Beyoğlu, a po niej na krótki moment agapy. Parafian zachęcamy do ubogacenia stołu agapy, aby goście odwiedzający nasz kościół, mogli poczuć się w nim jak w domu.
Wniebowzięcie NMP: I czytanie: Ap 11,19a; 12,1.3-6a.10ab; Psalm: 45; II czytanie: 1 Kor 15,20-26
Ewangelia: Łk 1,39-56

Już niebawem słowo stanie się ciałem – 17 grudnia 2016

IV NIEDZIELA ADWENTU

W ostatnią niedzielę Adwentu liturgia kieruje nasze spojrzenie, myśli na osobę Jezusa Chrystusa, który ma się narodzić już niebawem. W pierwszym czytaniu prorok Izajasz przytacza słynne proroctwo o Emmanuelu. Zostaje on wysłany do króla Judy – Achaza i pragnie go zapewnić, że pomimo trudności, zagrożenia wojny Pan Bóg nie opusci swojego ludu, bedzie go wspierał i bedzie miał go w opiece. Jednak król Achaz ma już swoj plan i ufając w swoje własne siły rezygnuje z tej możliwości. Odrzuca możliwość otrzymania znaku od Boga jako potwierdzenie Jego obecności. Jakże często my w naszym życiu oczekujemy takich znaków danych nam od Boga. Znaków, dzięki którym zaczniemy wierzyć, poczujemy obecność Boża. Jednak niejednokrotnie podobnie jak dzisiejszy król Achaz odrzucamy taką możliwość, gdyż boimy się zmiany własnych planów, zbyt bardzo ufamy w swoje możliwości. Jednak Pan Bóg przemawiając przez proroka mówi, że taki znak pomimo wszystko bedzie dany ludowi. „Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel“ (Iz 7,14). Continue reading…

Wasz Bóg przychodzi – 11 grudnia 2016

Dzisiejsza liturgia wzywa nas do radości z bliskiego przyjścia Zbawiciela, który niesie wybawienie ubogim, chorym, słabym i nieszczęśliwym. To właśnie ich szczęście ma być dla uwięzionego Jana Chrzciciela znakiem, że Jezus jest prawdziwym Mesjaszem.
Ten sam Jezus, który powiedział “po ich owocach ich poznacie” teraz mówi do uczniów Jana “Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co widzieliście”.
Wargi i język mogą kłamać, ale działania i czyny nie. Bez względu na to, jakie słowa są wypowiadane, świadectwo życia dla innych wydobywa prawdę o osobie. Dzisiejsze czytania mówią o dobroci Pana, zwłaszcza względem ubogich i chorych. Continue reading…

Advent czyli gotowość i czuwanie – 27 listopada 2016

Pierwsza niedziela Adwentu rozpoczyna nowy rok liturgiczny w Kościele. Czas ten na nowo zachęca swoich wiernych do refleksji nad tajemnicą Chrystusa, który jest Alfą – początkiem i Omegą czyli końcem wszystkiego. Czasem, w którym ludzkość pielgrzymuje ku pełni Królestwa Bożego, które On sam zapoczątkował poprzez swoje wcielenie, cierpienie, mękę na krzyżu i zmartwychwstanie.

(Uwaga! Niedzielna msza święta będzie wyjątkowo sprawowana w kaplicy, która znajduje się po prawej stronie ołtarza głównego. Drzwi do kaplicy znajdują się w prawej nawie kościoła, obok tabernakulum. Godzina bez zmian czyli 11:30) Continue reading…

Niedziela Miłosierdzia Bożego – 3 Kwietnia 2016

O łaskę pełnienia miłosierdzia względem bliźnich

Pragnę się cały przemienić w miłosierdzie Twoje i być żywym odbiciem Ciebie,
o Panie; niech ten największy przymiot Boga,
to jest niezgłębione miłosierdzie Jego,
przejdzie przez serce i duszę moją do bliźnich.

Dopomóż mi, Panie, aby oczy moje były miłosierne,
bym nigdy nie podejrzewał i nie sądził według zewnętrznych pozorów,
ale upatrywał to, co piękne w duszach bliźnich
i przychodził im z pomocą.

Dopomóż mi, Panie, aby słuch mój był miłosierny,
bym skłaniał się do potrzeb bliźnich, by uszy moje nie
były obojętne na bóle i jęki bliźnich.

Dopomóż mi, Panie, aby język mój był miłosierny,
bym nigdy nie mówił ujemnie o bliźnich,
ale dla każdego miał słowo pociechy i przebaczenia.

Dopomóż mi, Panie, aby ręce moje były miłosierne
i pełne dobrych uczynków, bym tylko umiał czynić dobrze bliźniemu,
a na siebie przyjmować cięższe, mozolniejsze prace

Dopomóż mi, Panie, aby nogi moje były miłosierni bym zawsze
spieszył z pomocą bliźnim, opanowując swoje własne znużenie
i zmęczenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w usłużności bliźnim.

Dopomóż mi, Panie, aby serce moje było miłosierne,
bym czuł ze wszystkimi cierpieniami bliźnich.
Nikomu nic odmówię serca swego. Obcować będę szczerze nawet z tymi,
o których wiem, że nadużywać będą dobroci mojej, a sam zamknę się
w Najmiłosierniejszym Sercu Jezusa i o własnych cierpieniach będę milczeć.
Niech odpocznie miłosierdzie Twoje we mnie, o Panie mój. Continue reading…

Miłosierny ojciec – 6 marca 2016

Dziś Bóg objawia się jako miłosierny ojciec, oczekujący na syna i przyjmujący go, kiedy ten zechce do niego powrócić. Po raz kolejny liturgia przywołuje nas do zastanowienia się nad życiem i do pojednania się z Najwyższym.
Grzech marnotrawnego syna. Przecież nie powiedział mu złego słowa, nie zrobił awantury, nie krzyczał. Odszedł z domu spokojnie. A jednak głęboko zranił ojca. Zawiódł jego zaufanie. Młodszy syn poprosił ojca o spadek. W kulturze oznaczało to, że właściwie życzy ojcu śmierci, bo tylko wtedy mógłby skorzystać ze spadku. Reakcja ojca była zaskakująca. Przystał na prośbę syna i podzieliwszy dobra pomiędzy synów, dał młodszemu to, o co go prosił. Continue reading…

Nowe oblicze Jezusa – 21 lutego 2016

Liturgia słowa Wielkiego Postu często zabiera nas w nietypowe miejsca i stara się pomóc w spotkaniu z Bogiem. W ubiegłą niedzielę Jezus pełen Ducha Świętego poszedł na pustynie, a dziś wspina się na górę. Na pustynię wybrał się sam, a dzisiaj zabiera ze sobą trzech uczniów. Na pustyni był kuszony, a na górze się modli. Na pustyni cierpiał głód, a na górze się przemienia i doznaje chwały.
Biblijna góra podobnie jak pustynia to szczególne miejsce Bożej obecności. Na szczytach gór dokonywały się ważne wydarzenia w historii zbawienia. Na górze w kraju Moria Abraham miał złożyć Panu w ofierze swego jedynego syna. Mojżesz wspiął się na górę Synaj, aby rozmawiać z Bogiem i otrzymać kamienne tablice przykazań. Prorok Eliasz na górze Karmel ukazał wielkość Boga i wykonał sąd Boży nad Continue reading…

Jezus i pustynia – 14 lutego 2016

Pierwsza niedziela Wielkiego Postu wprowadza nas w chwile głębokiego skupienia i otwiera „bramy” pustyni, dokąd Jezus „był zaprowadzony przez Ducha“.
Biblijna pustynia to szczególne i uprzywilejowane miejsce. Izraelici wędrowali przez pustynię do Ziemi Obiecanej czterdzieści lat. Przez tę samą pustynię przemaszerował Prorok Eliasz w drodze do świętej góry Horeb w ciągu czterdzieści dni. Jan Chrzciciel od młodości spędzał czas na pustyni. Również Jezus ukazuje nam jak ważne i szczególne jest to miejsce. Spędził tam czterdzieści dni. Jednak dla Jezusa nie jest to miejsce jałowe, miejsce samotności, czy utrudzenia, ale jest to miejsce wielkiego pragnienia Boga i wielkiej z nim zażyłości. I jest to też miejsce największej duchowej walki jaką stoczył, będąc kuszony przez diabła. Continue reading…

Wypłyń na głębię – 7 lutego 2016

Liturgia słowa ukazuje dzisiaj obraz powołania trzech osób: Izajasza, Piotra i Pawła. Powołanie każdego z nich dokonało się w różnych okolicznościach i czasie lecz efekt końcowy był ten sam: poznać Pana i pójść, aby głosić Jego słowo ludziom. Prorok Izajasz w obliczu Boga, który go wybrał do tak szczególnej misji, uważał się za człowieka niegodnego i nieczystego. Jednak na słowa: „Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł?“, nie zawahał się i z determinacją odpowiedział: „Oto ja, poślij mnie!“.
Zupełnie inny obraz powołania ukazuje się w osobie Apostoła Piotra. Chrystus znajduje go w zwyczajnych obowiązkach: gdy łowił ryby. Po całonocnym i nieudanym połowie, gdzie mogłoby się wydawać, że jest zmęczony i zniechęcony, na słowa Chrystusa „Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów!“ uczynił tak, jak polecił Jezus, a jego ufność i uległość została wynagrodzona obfitym połowem. Continue reading…

Świadectwo Jana Chrzciciela – 10 stycznia 2016

“Kim ty jesteś?” Pytali mnie ludzie. “Nie jestem Mesjaszem”, odpowiadałem. Ani prorokiem”, dodawałem, ani waszym liderem. Jestem głosem” tylko i ustami pustynnymi spragnionymi wody i tak jak wszyscy, wyczekującym zbawienia. Czekającym na tego Jednego. I muszę powiedzieć, że ja już go ujrzałem. Przyszedł do mnie. Doskonały, święty i niepokalany i chciał ode mnie chrztu. Niezwykłe i zadziwiające żądanie od człowieka, który grzechu nigdy nie poznał. Powiedziałem, że to “ja potrzebuję chrztu od ciebie, a ty przychodzisz do mnie?” (Mt 3,14). Odpowiedział, iż godzi się wypełnić to, co sprawiedliwe, więc mogę o nim pewnie, choć niespokojnie wyznać, że to jest Baranek Boży, który gładzi grzech świata” (J 1,29). Continue reading…