Nowy Cyrus i zbawienie – niedziela 14 marca 2021

Czym jest niewola i jak trudno zrzucić jej jarzmo nie trzeba Polakom zbytnio przypominać. Ostatnie dwa wieki historii były 147. latami niewoli, wliczając w to lata jedynie słusznego socjalistycznego ustroju. Niewola i wyzwolenie, to tematy do rozważenia na dzisiejszą niedzielę.

Zapraszamy na niedzielną Eucharystię, która rozpocznie się o godzinie 11:30 w kościele Świętego Antoniego przy ulicy İstiklal (Beyoğlu). Ponieważ trwa lockdown brama główna, przy której będzie czuwał stróż, będzie otwarta dopiero od godziny 11:00.
Msza święta może również posiadać części w języku angielskim, ponieważ jest to jedyna celebracja dostępna w niedzielę w naszym kościele i zawsze kilkoro turystów lub emigrantów chciałoby w niej uczestniczyć.

Babilończycy i Persowie. Nabuchodonozor i Cyrus. Zburzenie Jerozolimy i jej odbudowa. Wygnanie i powrót. To bohaterowie i akcja, którą przynosi lektura Księgi Kronik. Dowiadujemy się z niej o największej tragedii jaka spotkała Królestwo Judzkie w VI wieku p.n.e., jaką był najazd Babilończyków za panowania Nabuchodonozora, zniszczenie Jerozolimy, zburzenie świątyni, rzeź, rabunek i deportacja. Sytuację narodu w niewoli i jego tęsknotę za ojczystą ziemią prezentuje Psalm 137: “Nad rzekami Babilonu siedzieliśmy i płakali…. Jeruzalem, jeśli zapomnę o tobie, niech uschnie moja prawica”. Dowiadujemy się również o wyzwoleniu, jakie przyszło po zwycięstwie Persów nad Babilonią i słynnym edykcie króla Cyrusa, który przywracał wolność narodowi, zachęcał do powrotu i odbudowy świętego miasta: „Jeśli z całego ludu Jego jest między wami jeszcze ktoś, to niech Bóg jego będzie z nim; a niech idzie do Jerozolimy w Judzie i niech zbuduje dom Pana, Boga izraelskiego” (2Krn 36,23; Ezd 1,3). Na przestrzeni ośmiu ostatnich zdań z Księgi Kronik przemierzamy historię wieku, tragedię pokoleń, cierpienie rodzin i rozpacz tysięcy.

Wąż kusiciel i Syn Człowieczy. Grzech i wynagrodzenie. Śmierć i życie. Potępienie i odkupienie. To drugi zestaw przeciwstawności, na które napotykamy w lekturze ewangelii. Łącznikiem obu jest ambiwalentność. Nie sam termin, ale podmiot działający, czyli Bóg i jego umiłowany Syn, którego nazywamy Chrystusem. “Tak Bóg umiłował świat (co w nim dzisiaj można tak pokochać?) że Syna swego Jednorodzonego dał…, aby świat został przez Niego zbawiony” (J 3,17). To najważniejsza prawda wiary chrześcijaństwa. To serce ewangelii. To początek modlitwy. To sens wyrzeczeń. To zgoda na cierpienie i prześladowanie. To radość i nadzieja ucznia. To oświecenie i zbawienie. Z powyższej lektury Pismo pragnie uświadomić nam dwie wartości związane z duchową egzystencją, mianowicie niewolę i wyzwolenie. Niewola w jaką popadł człowiek popełniając pierwszy grzech w raju i jakikolwiek grzech popełniany dzisiaj. I wyzwolenie z niego, które dokonało się poprzez ofiarę Syna Bożego, i które dokonuje się indywidualnie w każdym człowieku poprzez wiarę: “aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3,16).

Czy człowiek XXI wieku, wieku nanotechnologii i bozonu Higgsa, ma świadomość stanu duchowej niewoli, czy raczej będzie się oburzał na takie przypuszczenie, podobnie jak współcześni Jezusowi: “Jesteśmy potomstwem Abrahama i nigdy nie byliśmy poddani w niczyją niewolę… Odpowiedział im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu»”(J 8:33-34). Zatem duchowa niewola to niewola grzechu, a ten który więzi to szatan. Cóż zatem wyzwoli człowieka? Dzięki niech będą Jezusowi Chrystusowi. W Nim jest zwycięstwo i zbawienie. Dlatego dzisiaj, podobnie jak podczas oczekiwanych świąt, celebrujemy nasze wyzwolenie w Chrystusie i radujemy się ze zwycięstwa. To dlatego ta niedziela nazywa się “Lætare”—„Cieszcie się”, a Chrystusa określamy mianem Nowego Cyrusa, który ogłasza zbawienie. Wywyższony na drzewie krzyża jest lekarstwem na grzech i tarczą obronną przeciwko szatanowi. “I niech uschnie moja prawica… język przyschnie do gardła, jeśli o Nim nie będę pamiętał.” (por. Ps 137)

„Zgromadzeni na świętej wieczerzy”
Program duszpasterski 2021 Kościoła w Polsce

3 Niedziela Wielkiego Postu (Rok B): 
I czytanie: 2 Krn 36,14-16.19-23; 
Psalm: 137;
II czytanie: Ef 2,4-10; 
Ewangelia: J 3,14-21