Chcemy ujrzeć Jezusa – niedziela 21 marca 2021

To pragnienie bliżej nieznanej grupy bojących się Boga Greków, którzy szukali okazji do spotkania się z Jezusem. Ono otwiera ewangelię. Czy zostało zrealizowane? Wydaje się, że tak, choć przebieg spotkania nie został zarejestrowany. O czym rozmawiano? Odpowiedź Jezusa o obumierającym ziarnie pszenicznym, wyjęta jakby ze środka dyskursu, i o wywyższeniu nad ziemią pozwala przypuszczać, że mówiono o nadciągającej godzinie Jezusa, czyli o jego męce, o krzyżu i o śmierci. Zatem dla Greków była to ostatnia szansa, bo spotkać Jezusa. I rzeczywiście, kolejny rozdział ewangelii znajduje go już na Ostatniej Wieczerzy. Właśnie dlatego Kościół czyta nam ten fragment dziś, w ostatnią niedzielę Wielkiego Postu. Ostatnia szansa, by spotkać żywego Pana. Zjeść z nim posiłek. Pośmiać się i pożartować. Zapytać o sens życia i cierpienia. Zapytać, jak się czuje. Poprosić o uzdrowienie, o wyjaśnienie Pisma i o wiele innych jeszcze rzeczy…

Zapraszamy na niedzielną Eucharystię, która rozpocznie się o godzinie 11:30 w kościele Świętego Antoniego przy ulicy İstiklal (Beyoğlu). Ponieważ trwa lockdown brama główna, przy której będzie czuwał stróż, będzie otwarta dopiero od godziny 11:00.
Msza święta może również posiadać części w języku angielskim, ponieważ jest to jedyna celebracja dostępna w niedzielę w naszym kościele i zawsze kilkoro turystów lub emigrantów chciałoby w niej uczestniczyć.

A co było w sercu Jezusa? Możemy tam zajrzeć, bo je przed nami otwiera. Jest tam lęk przed samozniszczeniem i ofiarą z własnego życia, bo trzeba obumrzeć, aby przynieść plon, tak jak ziarno pszenicy. Bo droga do chwały wiedzie poprzez uniżenie i cierpienie. Nic nie przychodzi łatwo, nawet w życiu Bożego Syna. Zbawienie wiedzie przez krzyż. Czy trzeba uciec przed taką perspektywą? Przed ofiarą? Zaniechać trudu? Żadną miarą. Dla tej właśnie godziny i tej ofiary przyszedł na ziemię. Ojcze, niech będzie uwielbione imię twoje (J 12, 28) i bądź wola twoja. 

A wolą Ojca było i jest nowe przymierze, o którym wspomina Księga Jeremiasza. Przymierze zapisane nie na kartce protokolarnej, ale wygrawerowane na sercu. Przymierze wieczne i niezniszczalne. Przymierze polegające na dokładnym poznaniu się i pokochaniu. Przymierze, w którym Bóg odpuści winę i nie będzie pamiętał grzechu, a człowiek wyzna mu: ty jesteś moim Bogiem (Ps 118, 28)

Pierwsze przymierze człowiek złamał a naprawić zepsute przymierze nie było łatwo. Naprawić zepsutą rzecz, dajmy na to komputer, nie jest łatwo. Często lepiej go wyrzucić i kupić nowy, lepszy, niż bawić się w serwis. Naprawić zepsutą sprawę, jeszcze trudniej, a naprawić człowieka… beznadzieja. Niewielu zdecydowało się na ten karkołomny wyczyn, wśród nich znalazł się Pan Bóg. On nie wyrzuca i nie niszczy. Nie chcę śmierci grzesznika, lecz aby się szczerze nawrócił i miał życie (Ez 33, 11). Ale do tego był potrzebny Syn, jedyny Sprawiedliwy, który dobrze poznał wagę sprawy i zrozumiał, że droga do nowego przymierza wiedzie poprzez wrzucenie ziarna w ziemię i obumarcie. Wyciągnął ręce, by zadać śmierć grzechowi i by przyciągnąć wszystkich do siebie. Tym sposobem ręka Syna Bożego została wyciągnięta do zgody, pojednania i nowego przymierza. Czy ją przyjmiesz, tak jak Grecy, którzy od tego gestu, chciejmy wierzyć, rozpoczęli swe spotkanie.
Czy chcesz ujrzeć Jezusa?

5 Niedziela Wielkiego Postu (Rok B): 
I czytanie: Jr 31,31-34; 
Psalm: 51; 
II czytanie: Hbr 5,7-9;
Ewangelia: J 12,20-33

„Zgromadzeni na świętej wieczerzy”
Program duszpasterski 2021 Kościoła w Polsce