Wejść na górę – Wielki Post 2

W dzisiejszym czytaniu usłyszymy historię Abrahama, człowieka głębokiej wiary i całkowitego zawierzenia Bogu. Bóg wystawił go na próbę. Wystawił na próbę jego wiarę, pomimo iż znał człowieka doskonale. Chciał jednak, by Abraham tę wiarę sobie uświadomił, by przekonał się, jak bardzo kocha Boga i czy jest w stanie wszystko mu ofiarować. Chciał by Abraham zrobił ten wyzwalający krok, odwiązujący go od ukochanego syna a wprowadzający w Miłość, która może wszystko.

A cóż ja mogę powiedzieć o mojej wierze? Jestem wierzący. Chodzę do kościoła, modlę się rano i wieczorem. W Wielkim Poście chodzę na Drogę Krzyżową i tak można by wymieniać długo, ale warto przy tym wszystkim zadać sobie pytanie: Ale czy wierzę? Czy ta wiara, która jest we mnie, otwiera przede mną nowy świat? Świat, w którym wszystko kręci się wokół Boga mocą Jego miłości. Świat, w którym ufność w Bogu jest tak wielka, że człowiek nie ucieka w chwilach trudnych, ale idzie do przodu, bo wie, że Bóg jest z nim. Czy jestem w tym świecie wolny? A może coś mnie tu wiąże, coś czego jeszcze nie oddałem Panu, bo ukradkiem chciałbym coś zatrzymać dla siebie?

Żeby człowiek mógł wejść w to nowe doświadczenie wiary, musi być wolny. Żeby mógł ruszyć z miejsca, nie może być przywiązany do spraw, czy osób. Gdyby Abraham był przywiązany do Izaaka, byłby pozostał na dole i w konsekwencji nie doświadczyłby spotkania z Bogiem. Podobnie i Apostołowie z dzisiejszej Ewangelii, gdyby byli przywiązani do swoich spraw, na pewno znaleźliby jakąś wymówkę, by nie pójść z Jezusem na górę. A cuda dzieją się na górze! Cuda dzieją się tam, gdzie człowiek jest wolny i idzie poszukując Pana. Trzeba być wolnym, odwiązanym, aby móc przywiązać się do Pana, który daje całkowitą wolność. Dlatego ważne jest, aby poznać prawdę o sobie. Zobaczyć duchowe powrozy, które wiążą i pętają, trzymają i nie pozwalają ruszyć z miejsca.

Obyśmy zdobyli się na ten wysiłek, szczególnie teraz w czasie Wielkiego Postu, by wyruszyć w drogę, by wdrapać się na tę górę, na której w obłoku czeka Pan. Aby to było możliwe, musi dokonać się nasze przemienienie. Potrzebny jest więc wysiłek samotności i oderwania: trzeba oddalić się od tłumu, od codziennych spraw i trosk i wznieść się ponad przeciętność i codzienność. Kto spróbuje, przekona się, że nie jest to łatwe. Ale warto! Bo doświadczymy wtedy innego życia, będziemy mogli z dystansem i z prawdą spojrzeć na swoją codzienność. A co najważniejsze, gdy wrócimy znów do codzienności, będziemy mieli moc, aby ją przemieniać.

Obyśmy też umieli przekonać się, że warto ofiarować Mu wszystko, oddać wszystko w Jego ręce i stać się prawdziwie wolnym. I nie bać się! Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? obyśmy również odkryli na nowo, że to Eucharystia jest tą górą, na której dzieje się i ofiara i przemienienie. Obyśmy wreszcie doświadczyli otwartego nieba nad nami i usłyszeli głos, który koi i dodaje odwagi: Ty jesteś moim dzieckiem umiłowanym. Nie bój się. Przyjdź.

„Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”
Program duszpasterski 2015 Kościoła w Polsce

Zapraszamy na Drogę Krzyżową a po niej na niedzielną Eucharystię. Nabożeństwo rozpocznie się o godzinie 10:20 w kościele Świętego Antoniego na Beyoğlu, a po mszy świętej na krótki moment agapy. Parafian zachęcamy do ubogacenia stołu agapy, aby goście odwiedzający nasz kościół, mogli poczuć się w nim jak w domu.

2 Niedziela Wielkiego Postu (Rok B): I czytanie: Rdz 22,1-2. 9-13. 15-18; Psalm: 116;
II czytanie: Rz 8,31b-34;
Ewangelia: Mk 9,2-10