Imię, które zbawia – Wielkanoc 4

Czyli rzecz o Dobrym Pasterzu. Nie od dziś wiadomo, że świat potrzebuje mądrych przywódców, że młody człowiek poszukuje ideału, że pracownik liczy na odpowiedzialnych i hojnych pracodawców i że obywatel szuka wiarygodnego lidera. I coraz szybciej i częściej niestety przekonuje się, że tzw. herosi ze szklanych ekranów okazują się albo dwulicowi albo skorumpowani albo uwikłani w afery albo odbierają sobie życie. I jakby coraz mniej ludzi odważało się stanąć na piedestale, aby na jaw nie wyszły ich słabości, błędy, grzechy czy brak kompetencji. W takiej atmosferze wielkich oczekiwań i dramatycznych zawodów Kościół odwołuję się postaci Dobrego Pasterza, czyli czyta przypowieść, którą Jezus powiedział współczesnym sobie słuchaczom, opowiadając o swojej misji.

To jedna z najpiękniejszych przypowieści biblijnych, którą można nazwać przypowieścią o solidnym fundamencie i o wspaniałym liderze. Ewangeliczny Dobry Pasterz nie ma nic wspólnego z najemnikiem czy elektrycznym pastuchem. To żywy człowiek, który wychodzi do owiec. Zna je po imieniu i kocha. Woła na nie, a one idą za nim. Niektóre bierze na ramiona, bo są słabe lub zagubione. I za tymi, które odłączyły się od stada, wybiera się na poszukiwania. Nie krzywdzi owiec, ale domaga się posłuszeństwa, bo wie jak je chronić i gdzie są dobre pastwiska. Owce mogą mu zaufać i podążać za nim, bo chce ich dobra i nie wyprowadzi na manowce. Nie chce na nich zarobić. Same w sobie maja dla niego największą wartość, dlatego nie traktuje ich przedmiotowo. Gotów jest je bronić przed każdym niebezpieczeństwem. Gotów jest postawić swoje życie na szali, by tylko je ochronić, dlatego też nikt nie jest w stanie wyrwać ich z jego rąk. Właściwie, to więcej ceni ich życie niż swoje. Zadziwiające i niepodobne do żadnego z pasterzy, których znamy z górskich hal, czy nizinnych łąk. Ma zatem prawo do posłuchu i do serc owiec. Są też inne owce, które nie są jeszcze w jego owczarni, także te chce pozyskać dla siebie. Nie siłą ręki, ale pięknem i dobrem tego, co ofiaruje. Czy nie brzmi za pięknie? Nawet w połowie nie odzwierciedla tego kim jest Dobry Pasterz i co ofiaruje. Uwierzmy zatem raz jeszcze i dajmy się mu poprowadzić. I dołączmy nasze głosy do radosnego śpiewu szczęśliwych owiec obwieszczając: Jesteś moim Bogiem, chcę Ci podziękować: Boże mój, pragnę cię wielbić (Ps 118).

 

„Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”

Program duszpasterski 2015 Kościoła w Polsce dsfsd

Zapraszamy na niedzielną eucharystię sprawowaną jak zwykle o godzinie 10:30 w kościele Świętego Antoniego na Beyoğlu, a po niej na krótki moment agapy. Parafian zachęcamy do ubogacenia stołu agapy, aby goście odwiedzający nasz kościół, mogli poczuć się w nim jak w domu.

4 Niedziela Wielkanocna (Rok B): I czytanie: Dz 4,8-12; Psalm: 118; II czytanie: 1 J 3,1-2

Ewangelia: J 10,11-18