10 Przykazań i świątynia – Wielki Post 3

Dzisiejsza ewangelia nosi tytuł oczyszczenia świątyni i wiąże się z wizytą Jezusa w świątyni jerozolimskiej. Święty Jan Ewangelista, inaczej niż pozostali synoptycy, umieścił to wydarzenie na początku publicznej działalności Jezusa, chcąc wskazać na znaczenie świątyni jako centralnego miejsca kultu oddawanego Bogu i nadać mu właściwe zrozumienie.

Od najdawniejszych czasów świątynia była nie tylko miejscem sakralnym Izraela i ośrodkiem duchowej władzy, ale znakiem jednoczącym naród, symbolem jego świetności i potęgi, a przede wszystkim wiązała się z Obecnością Najświętszego. To był jego dom. Dzisiejszy fragment jest wyjątkowy z innego jeszcze powodu. Po raz pierwszy i ostatni widzimy Jezusa z biczem w ręku. Rozsierdzonego, demolującego świątynny porządek i grzmiącego uwagami. I wszystko o świątynię. Czy aż taka ważna? Zaprowadza porządek, poucza, wstawia do kąta i gani. Nie podobają mu się wrzaski, rozmowy i handel, nawet jeśli dotyczył rzeczy świętych. Nie róbcie targowiska z domu mojego Ojca, mówił. A potem do zszokowanych i tudzież zgorszonych słuchaczy dodał zdumiewającą implikację: Zburzcie tę świątynię, a ja w trzy dni wzniosę ją na nowo… A mówił to o świątyni swego ciała. Świątynia ciała Chrystusa. Człowiek świątynią!? W powyższych słowach zawiera się klucz do zrozumienia dzisiejszej nauki, a wyraźniej to przedstawi List do Koryntian: Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga…? Świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście (1 Kor 3:16-17). Ujmując rzecz krótko: świątynią Bożą jest ciało Chrystusa, świątynią Bożą jest człowiek. Zatem oczyszczenie świątyni jerozolimskiej było symbolem oczyszczenia świątyni ludzkiego serca, ludzkich myśli i działań. O tym jak utrzymać czystość i porządek w tej świątyni mówi pierwsze czytanie z Księgi Wyjścia, czyli Dekalog. Dziesięć słów. Najważniejszych w życiu człowieka i wszystkich społeczności. Najlepszych dla harmonijnego wzrostu rodziny i całych kultur. Najbezpieczniejszych dla pokoju i postępu. Najdroższych dla kochającego serca i wiernej miłości. Jak mądre są to słowa powie ci dziadek, babcia i każdy święty. Młodzieniec często będzie w nich widział zakaz i ograniczenie. Człowiek dorosły pobożne życzenie. Bóg zaś zapisał w nich szczęście na ziemi i życie wieczne w niebie. Ale o tym przekona się tylko ten, kto je zachowa w całości i zastosuje w każdym przypadku.

Oby nie zabrakło nam śmiałości.