Wy jesteście światłem świata

Od samego początku życia w Bogu chrześcijaninowi towarzyszy światło. Szczególnie ukazane jest to podczas sakramentu chrztu – świecę zapala się od paschału oraz przy pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej – trzymając zapaloną świecę, dziecko wyznaje wiarę. Światło towarzyszy także podczas liturgii pozostałych sakramentów.

O świetle mówi także prorok Izajasz, a są nim dobre uczynki. Poucza tak Izraelitów, którzy po ciemnościach niewoli babilońskiej, pragnęli już światła wolności. Aby jednak Izraelitom owo światło zabłysło, moralne postępowanie musi być zgodne z przykazaniami Bożymi. Ciemnością według proroka są: niesprawiedliwość, formalizm, zakłamania. Skoro Bóg rozdzielił przy stworzeniu światło od ciemności, dlatego naród wybrany też powinien odrzucić wszelką nieprawość (ciemność). Chodzi o przepełnienie swego życia miłością do Boga i do bliźniego. Dopiero wtedy „twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem”.

W Nowym Przymierzu tym światłem są konkretni ludzie, a mianowicie uczniowie Chrystusa. Przez swoje dobre czyny – błogosławieństwa (Izajasz) są dla świata drogowskazem i znakiem. Dlatego nie mogą się ukrywać, gdyż wskazują drogę do Boga innym ludziom. «Wy jesteście światłem świata».

Wierzę w Syna Bożego”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce

5 Niedziela Okresu Zwykłego; I czytanie: Iz 58,7-10; Psalm: 112; II czytanie: 1 Kor 2,1-5
Ewangelia: Mt 5,13-16